CeramikFest

Jestem organizatorką różnorodnych inicjatyw kulturalnych, absolwentką architektury na Politechnice Wrocławskiej. Przez dwadzieścia lat zawodowo związana z organizacją eventów i tworzeniem wystaw tematycznych. Piętnaście lat temu zamieniłam rodzinne miasto Wrocław na maleńką wieś na przedgórzu sudeckim, gdzie z mężem prowadzę agroturystykę, miejsce warsztatów i Fundację Lawendowa Aternatywa, działającą w obszarze kultury i zwiększania dobrostanu kobiet.

Prywatnie miłośniczka lawendy, spokoju i zwierząt.

Jestem artystką ceramikiem, w 1995 roku ukończyłam ASP we Wrocławiu, wydział Ceramiki i Szkła. Studiowałam w pracowni prof. Krystyny Cybińskiej. Od ponad dwudziestu lat prowadzę autorską pracownię, w której powstają prace z ceramiki unikatowej – formy naczyniowe, rzeźbiarskie, oraz malarstwo na płytach ceramicznych. Pracuję głównie z angobami, w technice sgrafitta, w charakterystycznej zawężonej gamie kolorystycznej od kobaltów do czerni i szarości. Realizowane przeze mnie wystawy często czerpią z literatury i poezji, przenoszę też do ceramiki technikę kolażu. Porcelana jest dla mnie materiałem czysto abstrakcyjnym, który przez swoją lekkość i czystość idealnie nadaje się do wielkoformatowych instalacji. Zajmuję się również wypałami alternatywnymi, które poprzez surową malaturę nadają pracom szczególnego piękna.

Moje prace znajdują się w zbiorach prywatnych w kraju i Europie, oraz w Muzeum w Wałbrzychu, Siklos Węgry, CEBIKO Korea, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Jestem laureatką brązowego medalu na Międzynarodowym Biennale Ceramiki CEBIKO, Korea. Brałam udział w wielu wystawach zbiorowych (Niemcy, Francja, Holandia, Polska) oraz mam wiele wystaw indywidualnych (Warszawa, Łódź, Wrocław, Kraków, Gdańsk). Uczestniczyłam w plenerach ceramicznych – Porcelana Inaczej Wałbrzych, Siklos Węgry, Lab Oro Centrum Rzeźby Polskiej Orońsko.

Postrzegam siebie jako osobę, która miała szczęście odkrywać i łączyć dwa kreatywne światy: architekturę krajobrazu i ceramikę. W 2020 roku założyłam The Planting Studio, gdzie koncentrowałam się na tworzeniu wizualizacji krajobrazowych i architektonicznych. To praca, która nieustannie mnie inspiruje i stawia przede mną nowe wyzwania, a ja podchodzę do niej z pasją i zaangażowaniem.

Powrót do Polski był przełomowym momentem w mojej twórczej podróży. Odkryłam ceramikę – medium, które pozwoliło mi wyrażać siebie w sposób bezpośredni i namacalny, oferując możliwość pracy z organicznymi formami i teksturami inspirowanymi naturą. To odkrycie doprowadziło mnie do założenia Studio De Armas w 2024 roku, gdzie codziennie eksperymentuję i uczę się, przekształcając glinę w sztukę.

Łączenie obu dziedzin daje mi ogromną satysfakcję, a tworzenie wizualnych opowieści, czy to w cyfrowych pejzażach, czy w ceramice, sprawia mi radość. Koncentruję się na eksplorowaniu tego, w jaki sposób natura, forma i funkcja mogą się ze sobą spotykać w znaczący sposób – zawsze dążąc do rozwijania się i doskonalenia w obu praktykach.

Poza pracownią cenię proste, lecz piękne momenty, które oferuje życie. Uwielbiam psy z figlarnymi uśmiechami i koty z tajemniczymi, przenikliwymi oczami. Znajduję ukojenie w śpiewie ptaków o świcie, delikatnym szelestem liści oraz ziemistych odcieniach i teksturach, które przypominają mi splątane korzenie i piękno światła tańczącego na świeżo wypalonej ceramice. Te spokojne detale nieustannie mnie inspirują.

Jestem Wenezuelczykiem i w 2004 roku wyemigrowałem do Londynu, zabierając ze sobą to, co najważniejsze w mojej latynoskiej tożsamości. Podczas 16 lat spędzonych w Anglii odkryłem, jak te wartości ewoluowały, wchodząc w dialog z wieloma kulturami, które — przynajmniej na papierze — wydawały się całkowicie odmienne od mojej. Z tej wielokulturowej współobecności narodziła się fuzja, która poszerzyła moje spojrzenie i nauczyła mnie nowych sposobów rozumienia innych oraz świata, który nas otacza.

Studiowałem informatykę na Uniwersytecie Greenwich, przekonany, że technologia może być mostem między ludźmi. Z czasem życie poprowadziło mnie ku nowemu rozdziałowi: od 2021 roku nazywam Polskę swoim domem. Tutaj nadal buduję swoją tożsamość, teraz w oparciu o konwergencję trzech światów, które mnie karmią i uzupełniają: wenezuelskiego, który mnie ukształtował, angielskiego, który nadał mi strukturę, oraz polskiego, który inspiruje mnie każdego dnia.

Dziś rozwijam obecność cyfrową Fundacji CeramikFest, przestrzeni, w której sztuka, społeczność i kreatywność splatają się ze sobą. Poza pracą czerpię radość zarówno ze spokoju natury, jak i z dynamiki miasta, a także z dobrych wymian myśli, które pozwalają mi nieustannie uczyć się od tych, którzy różnią się ode mnie. W końcu wierzę, że właśnie ta otwartość przywiodła mnie tutaj.